Taldeko aurkezpenak.

Seikote: GLOBALIZAZIOA.

Lehenik eta behin esan behar dut Globalizazioa esplikatu behar zuen taldeak bi "handicap" zituen: alde batetik, lehenengo aurkezpena zen eta beste aldetik, informazio berri asko igorri behar zuten. 

Egia da diapositibetan hitz asko zeudela eta horrek, aurkezten ari zirenei arreta gutxiago ematea ondorio izan zuen. Baina azalpenak argiak izan ziren, eta horri esker egun orain burutu behar ditugun lanetan honi buruz hitz egin dezakegu.

Las divinas: APRENDIZAI ESANGURATSUA.

Aprendizai esanguratsua entzuten dudan bakoitzean, subsunsore hitza burura etortzen da. Talde hau bigarren aurkeztu zuen, baina aurkezpenen lehenengo egunean. Hori dela eta, haien aurkezpenean urduritasuna sentitzen genuen entzuleok. Gai honen zailtasuna zati edo atal batean zegoen. Aurreko taldea bezala, informazio asko zegoen Power Point diapositiba bakoitzeko baina, bazeuden ere marrak, lerroak eta geziak, mugimendu pixka bat ematen Power Pointari.

Dream team: BERRIKUNTZA.

Talde honek hezkuntzaren arloan berrikuntzaren inportantzia azaleratu dute, ausarta izan behar garela hauek sortzeko eta aurrera eramateko. Power Point aurkezpena argazkiz beteta zegoen, horrek entzuleontzat oso ona da, arreta aurkezten ari denari dioalako. Aurkezpenari bukaera emateko bi esaldi aukeratu zituzten: lehenengoa Marie Curie-ren "en la vida no hay cosas que temer, solo cosas que comprender", eta bigarrengoan Albert Einstein-en "si buscas resultados diferentes, no hagas siempre lo mismo".

Bost: CURRICULUM.

Egun honetan "Bost" taldea Curriculum-a azaldu ziguten. Gai hau oso sakona eta zaila izan daiteke adi ez bazaude edo zaila izan daiteke informazio asko duelako. Taldeak haien artean erlazioak egin zituzten eta laguntza eskaini zuten haien artean. Aurkezpena dinamikoa eta erakargarria zen. Gaia barneratuta zuten eta metaforak erabili zituzten gu, entzuleok, esaten zutena hobeto ulertzeko. Argazkiak dinamizatzen zuen asko aurkezpena eta horretaz aparte asko erabili zituzten ere eskemak.

Rockabye baby: EBALUAZIOA.

Talde honek ebaluazioari buruz mintzatu zen. Gaia sakona zen oso eta marrazkiak, argazkiak, esaldiak, eskemak eta abar entzuleon arreta haienganatzeko erabili zituzten. Azalpenak argiak izan ziren eta exenplu asko jarri zituzten hitzegiten ari zutena ulertzeko. Argazki eta eskema asko erabili arren atzekaldea zuria zen eta koloreren bat faltan botatzen nuen diapositiba batzuetan.  

Esaldi esanguratusu bat erabili zuten gaiari bukaera emateko eta orekatuta zegoen talde partaideen mintza.

Ilusioen indarra: BERDINTASUNEAN HEZTEN.

Talde honek esaldi esanguratsuen eta argazki polemikoen bitartez baliatu ziren entzuleon parte-hartzea eta arreta haienganatzeko. Aurkezteko teknikak menderatzen zituztela ikusi nuen. Berdintasunean Hezten, nire taldearen aurkezpenarekin elkarlotuta dago, eta horregatik aipatu zuten gure gaia. Gai askorekin loturak egin zituzten eta honela bildu zituzten beste aurkezpenetan ikusitakoa. Horretaz aparte taldeko partaide guztiek gutxi gorabehera denbora berdinean mintzatu ziren. Berdintasunean hezteko inportantzia gelaratu zuten gu, irakasle izatean, zer gauza saihestu eta zer gauza deuseztatu.

ASA: IKASGELAKO PROGRAMAZIOA.

Talde honek azkenengoa izan zen aurkezteko txandan. Ikasgelako programazio gaia sakona eta mamitsua zen horregatik aurkezpena luzea izan zen. Aurkezpena astunegia ez izateko, argazki asko erabili zituzten baina, atzealdean erabilitako kolorea zuria zen eta hizki beltzekin kontraste handia sortzen bazen ere, kolore falta senti nuen. Hala eta guztiz ere, azkenengo taldea izatea "handicap" bat du: beste aurkezpenekin konparaketak egiten dira.

Programazioa - Hezkuntza Hezkidetzailea

Kaixo berriro!! Hemen uzten dizuet Hezkuntza Hezkidetzailearen arloko programazio baten aurkezpena. Lan hau Kimberly Peredo, Marina Miranda, Marrubi Tapia eta laurok burutu dugu. Espero dut gustuko izatea!!

Hemen uzten dizuet lan-taldekoen blog helbideak:

Marina Miranda: marinarenbloga.blogspot.com.es
Kimberly Peredo: kimberlypfranco.blogspot.com.es
Marrubi Tapia: marrubita.blogspot.com.es

Hurrengo sarrera arte!

Liburuak

Lehenengo sarreran esan nuen bezala, liburuak irakurtzea maite dut. Berdin zait ze liburu mota den, eskuratzen dudan liburu bakoitza irakurtzen dut. Hilabetean behin liburu bat gutxienez irakurri behar dut.

Liburuak gauza berri eta zirraragarriak eskaintzen dizkigute, horrela ere hazten gara. Liburuetan agertzen diren bizipenak irakurriz gure iritziak sortzen, moldatzen eta aldatzen dira askotan.

Gehien gustatzen zaizkidan liburuak irakaspenak dituztenak dira, David Safier-en "Maldito karma" edo Romain Puértolas-en "El increíble viaje del faquir que se quedó atrapado en un armario de Ikea" besteak beste.

Baina badaude beste liburuak hala nola Andrés Pascual-en "El haiku de las palabras perdidas" izeneko liburua. Bertan honako esaldi esanguratsua aurkitu nuen: "Siempre hay una alternativa, por pequeña que sea, para cambiar nuestro destino".

Oraindik irakurri nahi ditudan liburu-zerrenda luzea da, eta egunero hau luzeagoa bihurtzen da. Hurrengo liburua zein den erabaki dut: Carmen G. de la Cueva-ren "Mamá, quiero ser feminista".

Egia esanda, liburuak paperean ditut gustuko, formatu digitalean baino. Arazoa zein da? Gordetzeko lekurik ez daukadala. Gainera, ebook-etan liburu asko sartu ditzakegu, ehun baino gehiago eta horrela, irakurri dezakegu une oro.

Zer uste duzue? Zer gustatzen zaizue gehien?

"Être libre, ce n’est pas pouvoir faire ce que l’on veut, mais c’est vouloir ce que l’on peut" - Jean Paul Sartre. 

Hezkuntza Hezkidetza - Aniztasuna.

Burutu dugun lan honen bidez gelakideekin hezkidetza eta aniztasunari buruz mintzatzea dugu helburu. Batez ere, askotan nahi gabe eta ohartu gabe egiten ditugun gauzak aldatzen saiatzeko.

Lehenik eta behin bi kontzeptu argitu behar dira:

• Sexismoa: rol tradizionalak jarraitzen edo betetzen ez dituen pertsonarekiko mespretxu eta balio-gutxiespena ezaugarritzen duen jarrera da.
• Hezkidetza: Irizpide sexistei ez jarraituz heztea.

Jendarteratzeko prozesuan hezkuntzak duen erronkarik nagusienetariko bat ikasle guztientzako berdintasunezko espazioak definitzea da, horrela bakoitza protagonista sentituz hazi eta hezteko aukera sustatuko baitira. Esku hartze kontzienterik definitu ezean, sexismoaren zikloa etengabe erreproduzitzan jarraituko baita.

Kalean zein etxean, mintzatzean eta aritzean desberdintasun anitz daude. Bizi garen hirietan batez ere, espazioetaz mintzatzen garenean, desoreka dagoela esan behar dugu. Kaleetatik goazenean emakumezko izenekin oso kale gutxi daude, %10 baino gutxiago, eta hauek “Maria” izena askotan daramate, birjinei erreferentzia eginez.

Adibidea: Oraindik patioa mutilena dela diote, baloia eta porteriak nagusitzen dira espazioaren kudeaketan eta neskak hitz egiten jarduten dute patioaren inguruan. Neskek ez dute bereziki adierazten espazio gehiagoren beharra; izan ere ondo barneratuta daukate beraientzako esparruak beste batzuk direla, hitz egiteko elkartu daitezkeen espazioak hain zuzen.

Hitz egiten eta idazten dugunean, hau da, komunikatzen garenean gizartean dauden baloreak transmititzen ditugu. Honek alde batetik errealitatea islatzen du eta beste aldetik, jokabideak baldintzatzen ditu. Adibide bezala erabili dezakegu nesken eta mutilen arteko desberdintasunak hitz egiten dugunean. Neskei goxo hitz egiten zaie eta ez zikintzeko edota zuhaitzetara ez igotzeko esaten zaie; mutilei berriz, zakarrago hitz egiten zaie eta zuhaitzetara igotzeko adorea ematen zaie.

Egoera hau saihesteko zenbait faktoreri erreparatu behar diegu:

• Genero kutsadura saihestu behar dugu, hau da, euskaraz mintzatzen garenean “guraso” hitza erabili, ama edo aita hitzak saiheztuz. 
• Maskulinoa orokortzaile gisa ez erabili, kasu honetan hitz egiterakoan edota idazterakoan, femeninoa eta maskulinoa jarraian erabiltzean femeninoa maskulinoa baino lehenago esaten bada ez da hain errepikakorra geratzen; idaztean berriz -x- letra erabiltzea aholkatzen da, -@- ez baita alfabetoaren parte.
• “Giz-” erroa ez hainbeste erabili, gizarte hitza jendarte, sozietate edota gizon-emakumeak hitzengatik ordezkatu daitekeelako.
• Aipamen asimetrikoekin adi egon behar gara, parekideak izan behar dira, hau da, bikote bati buruz mintzatzen bagara, neska eta gizona esatea desegokia da, emakumea eta gizona edo neska eta mutila erabili behar dira.
• Sexuen araberako ezaugarri eta balorazio desberdinak deuseztatu, lehen esan bezala ezin zaie mutilei adjektibo batzuk ipini eta neskei beste batzuk, mutilak ez dira ausartak izan behar eta neskak ez dira lasaiak izan behar.
• Euskarak duen araudi ez baztertzailea jarraitu; beste hizkuntzetatik kutsatzen ez utzi, adibidez, “guraso” hitzak ama zein aita batzen baitu.

Hau guztia jarraitzean hizkuntza hezkidetzailea erabiltzen ari garela esan dezakegu. Hizkuntza hezkidetzailearen definizioa honakoa da: “hizkuntza hezkidetzailea ez sexista eta inklusiboa da, pertsona guztiak (emakume zein gizon) aipatzen dituen ahozko eta idatzizko hizkuntza da, talde guztiak integratzen dituena (etnia, kultura, orientazio sexualak, sinesmenak, ezaugarri fisiko edo psikikoak...), aniztasuna aberastasun-iturritzat hartuz pertsona guztiak baloratzen dituen, konparazioak eta hierarkizazioak gainditzen dituena, bizimodu desberdinak aipatzen dituena, esaldiak positiboz adierazten dituena, era baketsua erabiltzen duena, eta, gainera, berdin egiten duena ez ahozko adierazpenean: keinuekin, gorputzarekin, irudiekin, eta abar.”

Jarraian esan beharra dago hizkuntza hezkidetzailea erabiltzea zaila dela, gure barnean finkatuta baitago beste era batean hitz egitea. Baina, pazientzia izan behar dugu eta gure artean elkarri lagundu, bidea pausoz pauso egiten delako.

Lehenik eta behin partaidetzaren definizioa argitu beharra dugu: pertsonen komunitate bat antolatzeko eta mobilizatzeko prozesua da, eta bertako pertsonek eragile gisa jarduten dira etorkizunari begira. Bi partaidetza mota daude, bakarkakoa eta kolektiboa.

Parte hartzearen ezaugarriak hiru dira: eraldatzailea, hezitzailea eta sortzailea. Eraldatzailea da kontzientziak esnarazi nahi direlako eta protagonistak aktibatzen dituelako harremanak, botereak eta egoerak aldatu nahi direlako. Hezitzailea da, eragileen gaitasunak eta ahalmenak garatzen dituelako. Eta azkenik, sortzailea da, berritu egiten duelako, agertoki desberdinetara eramaten gaituzten bideak eta irtenbideak bilatzen dituelako.

Partehartzea gertatu dadin ezinbesteko hiru baldintza eman behar dira: parte hartzen jakitea, aukera izatea eta nahi izatea.

Alor honetan mugak daude, hala nola, eskolan neskei arreta maila baxuagoa eskaintzen zaie; lanbide espektatibak ere desberdinak dira; adibidez emakumezkoak zaintzarekin zerikusia dituen ikasketak egiten dituzte, hala nola, erizaina, irakaslea, etxeko langilea...; beste muga bat emakumezko eredu oso gutxi daude eskoletan, kimika ikasten ari garenean oso gutxitan mintzatzen da Marie Curieri buruz.

Aintzat hartu behar dugu eskubide eta gaitasun berdinak ditugula, guztien ahotsa entzuteko estrategia egokiak erabili behar ditugula, desorekak identifikatu behar direla eta guztien protagonismoa onartu eta bultzatu behar dugula.

Erabiltzen dugun hizkuntzak izugarrizko eragina duela aitortu beharra dugu. Hau da, hizkuntzak mundua ikusteko dugun era eta gure jokabidea baldintzatzen ditu. Baina, hizkuntzak ez du soilik errealitatea azaldu eta interpretatu egiten, baizik eta sortu ere bai.

Azkenik, hezitzaile, irakasle eta pertsona garen aldetik gauzak aldatzea gure esku dago, guztiok baitugu zer esana /dugun papera garrantzitsua baita. Berdintasunean oinarrituz harreman berriak sortuko ditugu, ez du inporta nolakoak garen fisikoki, edo nolako pentsaera dugun, azken finean garrantzia duena gure kideekin, familiarekin eta inguratzen gaituenarekin dugun jarrera eta besteekiko onarpena dira, hau guztia enpatiarekin lotuz. Gainera emakumeek zein gizonezkoek lidergoa izateko eskubide bera izan beharko luketela azpimarratu nahiko genuke. Kasu gehienetan gizonezkoak baitira lidergoan eta goi-kargutan dauden pertsonak. Eredu berdinkideagoak erakutsi, adibidez margolanei buruz mintzatzean emakumezko erreferentziak hartu behar ditugu ere. Teknologiarekin ere harreman estua eduki behar dugu, mundua oso azkar aldatzen baita eta interneten ageri diren rol tradizionalak zalantzan jarri behar ditugu, haurrek sexismoaren pean ez egoteko. Gainera, haien kabuz pentsatzen irakatsi behar diegu eta haiek izan nahi duten hori argudiatzen eta defendatzen badutela, edozein gauza lortu dezaketela; eta honela, bakoitzak nahi duena izateko aukera edukitzeko. Hizkuntza hezkidetzailea erabili, andereño hitza gure hiztegitik ezabatu hezitzaile, irakasle eta horrelako sinonimoak erabiltzeko; neska, mutil, trans, homo, hetero… eta horrelako hitzak errespetatu eta erabili naturaltasunarekin.

"Cajas de vida: paisajes que nos narran" - Marisol Anguita - nº442 Cuadernos de Pedagogía

Urtarrilaren azken egunetan didaktikako irakasleak ekarri zigun gaztelerazko iruzkin bat. Bertan "bizitza kutxak" terminoa agertu zen.

Bizitza kutxak bakoitzaren bizipenekin osatzen dira: zinema sarrera batekin, argazki batekin edo objektu desberdinekin. Iruzkinean ze gauzak sartu daitezkeen aipatzen da. Baina, nola transmititu honek sortzen duen irrika haurrengan eta zenbat erabilpen dituen gela barnean aipatzen da ere.

Irakurritako iruzkinean esaldi batzuk deigarri izan dira bai taldekideentzako bai niretzako ere. Hona hemen bertako esaldi esanguratsuak:

• Compartimos con nuestros amigos nuestros secretos.
• "Guardamos nuestra ecografía, un objeto importante, un peluche, el primer chupete, una foto de nuestro primer viaje a la playa".
• Bruner (1997) "es a través de nuestras propias narraciones como principamente construimos una versión de nosotros mismos y el mundo, y es a través de sus narraciones como una cultura ofrece modelos de identidad y acción a sus miembros".
• Las cajas de vida como contenedoras de nuestros paisajes de ser, cambiantes.
• Primero cultivar l deseo de crear la caja; segundo montamos en los contenedores de nuestros relatos íntimos; tercero, decoramos y personalizamos; cuarto, con la familia. 
• "Tú me devuelves lo que interpretas que estoy contando, repensando".
• No desde la idea de generar una actividad, si no desde el deseo de provocar una situación rica que nos permita (re)conocernos y, a la vez, ser reconocidos.
• "Cuando vivimos, las cosas nos pasan; pero cuando contamos, las hacemos pasar".
• "Entre todas estas vidas cosidas con intensidad, nos vamos componiendo desde lo que nos toca, lo que nos conmueve y lo que nos suena a cada uno, vamos dejándonos sentir: eso también habla de mí".

Honako esaldiak bai taldekideentzat bai niretzat esanguratsuenak izan dira. Iruzkin osoa irakurri nahi baduzu esteka honetan sakatuz aurkituko duzu:

http://documentsice.uab.cat/cultura_mates/infantil/Cajas%20de%20vida.pdf

El increíble viaje del faquir que se quedó atrapado en un armario de Ikea - Romain Puértolas

"La primera palabra que el indio Dhjamal Mekhan Dooyeghas pronunció cuando llegó a Francia fue una palabra sueca. ¡El colmo! «Ikea». Eso fue lo que susurró."

Honela hasten da Romain Puértolas-en liburu xarmagarri hau. Hasieratik harrapatzen zaituena, bidai baten parte hartzaile bihurtzen zaituena.

Orain dela urte bat eskuratu nuen liburua. Ze erabaki ona izan zen hura lortzea! Leku batetik bestera eramaten nuen, berdin zitzaidan autobusa itxaroten ari nintzenean irakurtzea edota hondartzan nengoen bitartean. Goizez, arratsaldez eta gauez irakurtzeko grina nuen.

Dibertigarria eta harrigarria da, baina goibel sentiarazten dizkizun momentuak baditu ere. Parisetik Indiara bidaiatzen nuen Dhjamal Mekhan Dooyeghas-ekin. Protagonista bidaian aurkitzen dituen lagunak beste errealitateak helarazten digu, beste ikuspuntuak.

Honen onurak anitz dira; halaber, "buru-espansioa".

Liburu honen bitartez kultura, tradizio, ohiturak, trikimailuak, eta abar biziko ditugu nolabait.

Romain Puértolas-en liburu honek hainbat sentimendu eta esperientzia helaraziko dizkizue. Oso liburu ona iruditu zait eta zuei guztioi gomendatzea gustatuko litzaidake.

Goza ezazue liburu honekin!

Gure bizipenak curriculum-era islatuz

Kaixo berriro ere eta ongi etorri gure talde-bizipenetara!

Orain dela aste bat txikitako elkar-erlazionatuta zeuden bizipenei buruz mintzatu ginen taldean. Aldez aurretik bakarkako lana egin genuen bizipen ezberdinak idazten gure blog pertsonaletan.

Gaur, beste zerbait ekartzen dugu. Gaurko sarrera honetan aurreko talde-bizipenak bat egin ditugu Curriculum-arekin. Hasiera batean pixka bat kosta zitzaigun informazioa antolatzea, zuk, irakurleak, curriculumarekin erlazionaturiko alderdiak modu argian ulertzea baitzen gure helburua. Ulergarria eta batez ere, lagungarria izatea espero dugu.

Gure bizipenak curriculum-era islatuz

Haurrentzako mozorrotzea denbora pasatzeko modu ezin hobea da. Eta hala da, askok disfrutatzen dute inauteri, Santo Tomas edota Donostiako egunean. Baina festa horiek gure kultura hedatzearekin daude zuzenean lotuta eta baita Haur Hezkuntzako Kurrikulumarekin. Arropa desberdina janzten dugu, hau da, garai bateko pertsonak imitatzen ditugu. Jai egunen historia edo zergatiaz hitz egiten digute eskolan eta familian, beraz, ezagutu egiten ditugu festen arrazoiak. Alaitasun giroan murgiltzen gara, gure familiakoek, auzokoek eta hirikoek beste kulturak badirela ere erakusten digute. Beraz, denek gauza berdinak ospatzen ez ditugula ohartzen gara.

Baina guretzat gure kultura da garrantzitsuena, beraz, hori balioesten dugu interesa erakutsiz. Arretaz behatzen dugu gure ingurua eta gozatu egiten dugu elkarlanean eta lankidetzan oinarritutako ospakizunaz. Eta azkenik, festa giroaz kutsatuta dantzatu, kantatu eta ondo pasatzen dugu elkarrekin. Honela gure arterako konpetentzia eta konpetentzia motorra eta gorputz-adierazpena garatzen ditugu, gure nortasuna garatzen goazen bitartean.

Mozorroekin erlazionaturiko esperientziak oinarrizko konpetentzia espezifiko hauekin bat doaz: arterako konpetentzia eta konpetentzia motorra.

Curriculum-aren lehenengo eremuari dagokionez, “nortasunaren eraikuntzaren eta ingurune fisiko eta sozialaren ezagueraren eremua”, hamabigarren ezaugarria hautatu dugu, “haurraren bizi-ingurunean egiten diren bertako eta kanpoko festak, tradizioak eta ohiturak ezagutzea eta haietan parte hartzea, haiekin gozatu eta nortasun-zeinu diren aldetik balioesteko” esaten duena.

Edukien barruan “elkarlana eta lankidetza taldean ikasteko zereginetan”aurkitu daiteke. Ebaluazio -irizpide eta -adierazleen artean nabarmendu dugu bederatzigarren puntua: “gizarte-ingurunea ezagutzeko jakin-mina adieraztea, erreferentziako gizarte taldeetan gogoz parte hartuta”; eta honen barruan askotariko tradizio kulturalen jardueretan parte hartzen du eta haien ezaugarrietako batzuk ezagutzea eta ingurunean egiten diren kultura-adierazpen batzuk ezagutzen ditu.

Curriculum-aren bigarren multzoan, “nortasunaren eraikuntzaren eta komunikazioaren eta adierazpenaren eremua”-n, Lehenengo zikloko “dramatizazio eta imitaziozko jolasetan, dantzetan eta gorputz-adierazpena darabilten bestelako jolas-jardueretan parte hartzeko interesa izatea” erlazionatuta zegoela iruditu zaigu. Eta ebaluatzeko “gogoz eta arretaz begiratzen ditu askotariko kultura-adierazpenak eta gainerako pertsonek egindako kultura-ekoizpenak” erabiltzea lagungarria dela uste dugu.

Irteerak egiten genituen bakoitzean putzuetan salto eginez, gauza berriak ikusiz, pertsona ezezagunak lagun bihurtuz, abereak eta beste animaliak zein haien kumeak elikatuz ikasten genuen. Gainera, irteera bat egiten genuen bakoitzean gure barnean su bat pizten zen eta horrek urduritasuna, irrika, beldurra eta bestelako sentimenduak jasaten genituen. Curriculumera begiratzen badugu, atal anitzekin lotu ditzakegu ikasgai guztiak.

Lehenik eta behin irteerak elkarbizitzako konpetentzia betetzen du. Baina, ez horrekin bakarrik norbera izaten ikasteko konpetentziarekin eta hizkuntza -eta literatura -komunikaziorako konpetentzia ere.

Curriculumaren lehenengo eremuan, “nortasunaren eraikuntzaren eta ingurune fisiko eta sozialaren ezagueraren eremua”, zazpigarren ezaugarriarekin lotu dugu: “Ingurune fisikoa arakatzea eta esperimentatzea eta haren elementuetako batzuen ezaugarriak ezagutzea, elementu horien gainean eragin eta haiek eraldatzeko gaitasuna lantzeko, eta interes eta errespetuzko jarrerak lantzea”.

Bertako edukien artean, “pertsonen arteko harremanak eta komunikazioa lantzea”, “elkarlana eta lankidetza taldean ikasteko zereginetan” eta “gorputza eta emozioak autorregulatzea” hauek izan dira egokienak guretzat.

Lehen zikloko edukien barruan, irteerak hirugarren multzokoarekin zerikusia dutela ikusi dugu “naturako elementuak (ura, hondarra eta bestelakoak) eta beste fenomenoak (euria, haizea eta bestelakoak) behatzeko interesa izatea. Haien ezaugarrietako batzuk ezagutzen hastea” .

Ebaluazio-irizpide eta -adierazleen barruan laugarren puntuko, jolasetan eta taldearen proposamenetan gogoz parte hartzea eta laguntzea eta, bederatzigarren puntuko “ezagutzen ditu ingurunean egiten diren kultura-adierazpen batzuk” irteerak egiten direnean behatzeko tresna onak izan daitezkela uste dugu.

Curriculumaren bigarren eremuan, “nortasunaren eraikuntzaren eta komunikazioaren eta adierazpenaren eremua”, etapako helburuen atalean lehenengo puntua hautatu dugu, “norberak zer emozio eta sentimendu dituen ezagutzea eta horiez jabetzea, horiek guztiak komunikazio-asmoz adierazteko eta, arian-arian, gainerako pertsonenak aintzat hartzeko”.

Edukien barruan, “informazioa balioestea eta adieraztea (arrazoiak ematea, justifikatzea, etab.)” nahiz “gorputza eta emozioak autorregulatzea” garrantzitsuak direla diogu.

Ebaluazio-irizpide eta -adierazleen barruan “sentimenduak eta emozioak ezagutzeko eta bereizteko bidea egitea” jaso dugu.

Curriculumaren hirugarren eremuan, “haur hezkuntza, eginkizun partekatua” delaren barnean “lotura afektibo egonkorrak, onartua sentitzeko eta gizartean hazi eta garatzeko egokiak” eta “garapenerako ingurune pizgarria” bildu ditugu.

Beste alde batetik, haurtzaroko gauza garrantzitsuenetako bat atxikimendua da. Laurok aipatu dugu atxikimendua, gauza garrantzitsu bat bezala gure bizipenetan, gure eskolagatik genuen atxikimendua, edo gure gurasoekin edo auzoarekin genuena. Guzti honek curriculumarekin erlazio zuzena du.

Oinarrizko zehar konpetentziaren atalaren barruan bi puntu lotu ditzakegu atxikimenduarekin; elkarbizitzarako konpetentziarekin eta norbera izaten ikasteko konpetentziarekin.

Nortasunaren eraikuntzaren eta ingurune fisiko eta sozialaren ezagueraren eremuaren atalren barruan, etapako helburuen barruan lau puntu erlazionatu ditugu;

Ekimenak abiatzea eta norberaren ekintzak planifikatzea eta sekuentziatzea, egiteko errazak edo arazo-egoerak ebazteko eta nork bere buruaren gaineko konfiantza-sentimendua handitzeko; frustrazio txikiak onartzea, sortzen zaizkion zailtasunak gaintzeko jarrera adieraztea eta gainerako pertsonengandik behar den laguntza bilatzea.

Ingurune fisiko eta soziala behatu eta aztertzea eta hura ezagutzeko interesa adieraztea, haren partaide izateko sena lantzeko eta ingurune horretan nolabaiteko segurtasunez eta autonomiaz jarduteko.

Ingurune fisikoa arakatzea eta esperimentatzea eta haren elementuetako batzuen ezaugarriak ezagutzea, elementu horien gainean eragin eta haiek eraldatzeko gaitasuna lantzeko, eta interes eta errespetuzko jarrerak lantzea.

Haurraren bizi-ingurunean egiten diren bertako eta kanpoko festak, tradizioak eta ohiturak ezagutzea eta haien parte hartzea, haiekin gozatu eta nortasun-zeinu diren aldetik balioesteko.

Atal berdin honetan, helburuen barruan lau puntu aipatu ditugu; gatazkak kudeatzea, gorputza eta emozioak autorregulatzea, pertsonen arteko harremanak eta komunikazioa lantzea (enpatia lantzea eta asertibitatea) eta azkenik, elkarlana eta lankidetza taldean ikasteko zereginetan.

Lehen zikloko edukietan lehenengo multzoan “ nortasuna eraikitzea” item bat aipatu dugu: Arian-arian, norberaren gorputza eta nortasuna eraikitzea eta onartzea. Bigarren multzoan “hartu-emanak gizarte ingurunean” beste item bat aipatu dugu: Lotura afektiboak bilatu eta ezartzea adineko pertsonekin eta eskolako haurrekin. Enpatia-jarrerak izaten hastea.

NORTASUNAREN ERAIKUNTZAREN ETA KOMUNIKAZIOAREN ETA ADIERAZPENAREN EREMUAren atalean zenbait puntu erlazionatu ditugu. Etapako helburuen barruan Norberak zer emozio eta sentimendu dituen ezagutzea eta horiez jabetzea, horiek guztiak komunikazio-asmoz adierazteko eta, arian-arian, gainerako pertsonenak aintzat hartzeko. Eduki komunetan gatazkak kudeatzea eta gorputza eta emozioak erregulatzea.

Atal honetako azken puntuan “ ebaluazio-irizpide eta adierazleak” bi puntu aipatu ditugu atxikimenduarekin zerikusiak dutenak: Askotariko hizkuntzak erabiltzea sentsazioak, emozioak, beharrizanak eta gogoak ezagutu, adierazi eta, arian-arian, erregulatzeko, eta sentimenduak eta emozioak ezagutzeko eta bereizteko bidea egitea.

Azkenik, curriculumeko azken atalean, METODOLOGIA KONPETENTZIEN ARABERAKO HEZKUNTZAREN IKUSPEGITIK puntu bakar bat atera dugu:Lotura afektibo egonkorrak, onartuta sentitzeko eta gizartean hazi eta garatzeko egokiak. Beraz, haurrek harreman afektibo egonkor eta kalitatezkoak izan behar dituzte zaintzen eta babesen dituzten pertsonekin eta ikertzeko eta jolasteko beharrizanak asetzen dizkieten pertsonekin. Atxikimendu figura eragin erabakigarria dute haurraren garapen sozialean. Figura horiek gabe, zalantzan eta babesgabe sentitzen dira.

Lagunei dagokienez, txikitatik ditugun elementu garrantzitsuak dira.. Lagunek gure bizitza baldintzatzen dute, eta esan genuenez, lagunak ikastolaren arabera ditugu; hau da, ikastolaren arabera lagun batzuk edo beste izango genituzke.

Oinarrizko konpetentzietan ‘Elkarbizitzarako konpetentzia’ eta ‘Norbera izaten ikasteko konpetentzia’ aipatu ditugu. Azken finean, lagunek gure nortasunean eragina dute, eta haiekin elkarbizitzarako lehenengo pausoak ikasten ditugu.

Eduki komunetan hurrengoak erlazionatu ditugu lagunekin: Pertsonen arteko harremanak eta komunikazioa lantzea (enpatia lantzea eta asertibitatea)’ eta ‘Gatazkak kudeatzea’. Azken honek badu zerikusia lagunekin, gure lehen gatazkak eta hauek ebasteko metodoak ikasten ditugulako.

Lehen zikloko edukiei dagokionez, hurrengoak bereizi ditugu:

- Nortasuna eraikitzea

- Arian-arian, norberaren gorputza eta nortasuna eraikitzea eta onartzea.

- Hartu-emanak gizarte-ingurunean

Lotura afektiboak bilatu eta ezartzea adineko pertsonekin eta eskolako haurrekin. Enpatia-jarrerak izaten ikastea.

Ebaluazio irizpideetan, ‘Jolasetan parte-hartzea eta, parte-hartze horretan, gero eta gehiago erregulatzea sentimenduen eta emozioen adierazpena’ aipatu dugu, eta honen barnean ‘Jolasetan eta taldearen proposamenetan gogoz parte hartzen eta laguntzen du’ atala.

‘Nortasunaren eraikuntzaren eta komunikazioaren eta adierazpenaren eremua’n, etapako helburuen atalean, ‘Norberak zer emozio eta sentimendu dituen ezagutzea eta horiez jabetzea, horiek guztiak komunikazio-asmoz adierazteko eta, arian-arian, gainerako pertsonenak aintzat hartzeko’ puntua aukeratu dugu.

Hurrengo sarrera arte!

Eskolan txerto bat jarri ziguten...

Beldur mordo daude, pertsonak beste beldurrak. Helduontzat, egoera ezezagunak  gehien beldurtzen gaituzten gauzak dira.

Haurra nintzenean txertoen beldur nintzen, ez bakarrik txertoen beldur, baizik eta txertoak jartzen zituen erizainen beldur ere.

Hiru edo lau urte nituenean bizpahiru erizain etorri ziren eskolara. Erizainak ikustean gu ez izutzeko, aurreko egunean hezitzaileek kontatu ziguten txerto bat jarriko zigutela. Haur bakoitzak nahiago zuen tresna, jostailu edo zapi bat etxetik ekarri zezakeen ausardia lortzeko txertoa jartzeko momenturako.

Gela bakoitza poliki-poliki ateratzen ari zen ilara bat eginez. Ilaran geundela bat-batean ikaskide batek korrika ziztu bizian ihes egin zuen.

Hain izututa zegoen, non eskailerak gora egin zuen. Hezitzaileek lasterka, bere atzetik eskaileratik gora urrundu ziren. Ilaran geunden guztiok aho zabalik geratu ginen. Baina, egia esan, guztiok barra egiten hasi ginen. 

Gaur egun, urtero-urtero,  maila berdinean egon garenok ikasketak burutzen, elkartzen garen guztietan bizitako egoera horrek barregura sortarazten digu.  

Bizipenak besteekin partekatzeko altxorrak dira, hona hemen nire bizitzako bat.

Elkarjarritako bizipenak.

Gaurko sarreran gure taldeko hainbat bizipenei buruz mintzatuko gara. Bereziki, amankomunean bizitutako sentimendu eta emozioei buruz hitz egingo dugu.

Taldeko kideak hurrengo hauek gara: Marina Miranda, Kimberly Peredo, Marta Sanchez eta Marrubi Tapia.

Gure haurtzaroko bizipenak gogoratzean, laurok, amankomunean gustoko genituen gertaerak aipatu ditugu.  Marinari gehien gustatzen zitzaiona lagunekin egotea eta eskolako irteerak egitea zen. Marrubik, aldiz, bere urbanizaziotik ibiltzeko askatasunari estimu handia zion. Martak, ordea, libre bizi nahi zuen eta eskolatik at egotea oso gustuko zuen; horregatik udara gehien disfrutatzen zuen urtaroa zen. Bukatzeko, Kimberlyk eskolan egindako talde ekintzak, hala nola, kaldereroak, danborrada, ikastolako irteerak eta abar, zituen gustukoen.

Guztiok aipatu genituen mozorroak, baina bakoitzari sentsazio ezberdinak piztu zizkigun gure barnean. Haserreaz, urduritasunaz, jaietaz eta gure kulturako ohituretaz aritu ginen aurreko saioan. Dakizunez, eskolako jaiak iristean, haurrek urduritasuna sentitzen dute jendearen aurrean antzeztearen ondorioz. Egia da ere, txikiak garenean ilusioa egiten digula mozorro bat hautatzea, baina gurasoek edo hezitzaileek besteren bat aukeratzen badute gu haserretu egiten gaitu hura aukeratzeko botererik ez dugula sentiarazten gaituelako.

Marrubik bere gertaerak kontatzen zituenean konturatu zen askotan aipatzen zuela nolako segurtasuna transmititzen zion bere auzoan bere lagunekin egoteak, baita bakarrik ere. Era berean, Marinak eta Kimberly txikien eskolan sentitzen zuten segurtasunaz aritu ziren. Haur handien eraikinera joateak beldurra ematen zien. Honek, atxikimenduarekin lotura zuzena du. Hori dela eta haurrak atxikimendu segurua edukitzea inportantea da.

Argazkietan ikusitakoan oinarrituz, lagunen garrantzia gure haurtzaroan nabarmena da. Eskolak gure haurtzaroko lagunak zehazten ditu, desberdina baita eskola batean edo bestean  haztea. Azken finean, lagunek autoestimua eta adimena garatzen laguntzen gaituzte.

Azkenik eskolak antolatzen zituen irteerak aipatu behar ditugu eta zenbat maite zituzten bai Kimberlyk, baita Marinak ere. Bertan, putzuetan salto egitea, gelakideekin jolastea eta eskolatik kanpo egotea gustoko zuten, gurasoen begibistatik at.

Hona hemen gure elkarjarritako bizipenak, batzuk zuk dituzunekin berdintsuak izan daitezke, besteak oso ezberdinak, horregatik gurekin parteatzeko animatzen zaitugu. Espero dugu irakurgai honetaz gozatu izana, hurrengora arte!

Gure taldeko blogak irakurri nahi badituzue, hona hemen helbideak. Gustu askoz gonbidatzen zaituztegu!

Marina Miranda: marinarenbloga.blogspot.com.es

Kimberly Peredo: kimberlypfranco.blogspot.com.es

Marrubi Tapia: marrubita.blogspot.com.es

Haurtzaroa argazkien bidez

1997ko Inauteriak eskolan.

Inauteriak direla eta, haurrak eskoletan mozorroak egiten dituzte. Ziklo bakoitzeko haurrok berdin jantzita, Musikan ikasitako dantza antzezten genuen, bai eskolako haur eta irakasle guztien aurrean, bai gurasoen aurrean ere. Oroitzen naiz bi sentimendu edo emozio nagusi nituela. Alde batetik, ikasitakoa erakustea asko pozten ninduen eta oso harro sentitzen nintzen horretaz ere bai. Baina, beste aldetik, hain urduri jartzen nintzen hainbeste jende aurrean egotea abesten, azkenean ezin nuela disfrutatu.

Eskolako inauteri ekitaldiaren egunean emozio anitz eta desberdinak sentitzen ditugu haurrak garenean; okerrena, haiek nahasiak sentitzea da. Egun horren bezperan ezin nintzen lokartu oso urduri nengoelako, amak ni ikustera etorriko baitzen! Lo gutxi egin ondoren, gosalorduan nekea sentitzen hasten duzu baina, ez duzu denborarik horri kasurik egiteko. Eskolan berriz, guk prestatutako mozorroak janzten genituen eta ilara bat eginez psikomotrizitate gelan, edo gimnasioan, eszenatokira igotzen ginen. Bertan, gurasoek aulkietan eserita zeuden eta, eszenatokitik haien begiraden bila geunden. 

1997ko Santo Tomas eguna.

Negua ailegatu eta baserritar jantziak ateratzen genituen armairutik. Santo Tomas eguna inauteriak baino gehiago espero nuen. Hain bereziak ziren pololoak niretzat, Santo Tomas egunean kalera gona gabe atera nahi nuela. Eskolan dantza egiten genuen eta euskal-musika jartzen ziguten,  eta ikasitako koreografiak erreproduzitzen genituen. Mutilen inbidia nuen haiek erretzeko pipa erabiltzen zutelako eta neskak, berriz, ez. Gainera, gela-kide baten pipan putz egitean, xaboi ponpak egiten zituen! Horregatik, pipa lapurtzen nion ahal nuen guztietan.

Gaupasa!

Apirileko asteburu batean ahizpa, lehengusina eta hirurok  izeba eta osabarekin Aranora joan ginen. Bertan osabak eta izebak harrizko etxola zuten. Etxetik kanpo lo egiten nuen lehenengo aldia izan zen hura. Etxolaren aurrean osabak kanpadenda muntatu zuen bere lagunaren semeak eta gu hirurok lo egiteko. Etxola zugaztiz inguratuta zegoen eta, izebaren laguntzarekin, lurrean aurkitutako pinaburuekin su txiki bat egin genuen. Gauean, errekaren eta animali txikien soinua entzuten zen. Kanpai-dendan sar zitekeen animalien beldur ginen guztiok baina nekeari esker, gehiegi larritu baino lehen lo hartu genuen.

Ahizparen jaunartzean...

Ahizparen Lehenengo Jaunartzean familia batu eta guztira, hirurogei bat pertsona bildu ginen ospatzeko. Osaba-izebak agurtu nituen, lehengusu-lehengusinekin dantza egin nuen, ahizparekin barre egin nuen eta batez ere, bikain igaro nuen. Osabak espero ez nuenean ateratako argazkia da. 1997ko maiatzak 18an. 

Uda ailegatu eta... herrira goaz!

1998ko abuztuan, gurasoak, ahizpa eta laurok, aiton-amonekin joan ginen Trujillo-ra. Bertan, ama eta beste zazpi anai-arreba jaio ziren etxean igaro genuen hila. Goizean-goiz jaikitzen ginen eta etxeko sarrera bustitzen genuen. Aitona eta biok tutu bihurgailua esku batean eta aulki bat bestean ateratzen ginen. Aitonaren esanak jarraituz, kontu handiz bustitzen nuen aterpea. Berarekin denbora pasatzea izugarri maite nuen. Gainera, ardura horren aurrean oso harro eta pozik sentitzen nintzen. 

Abuztuko beroa ekiditeko, etxeko "piloian" bainu infinituak hartzen genituen. Zipi eta Zape bezala, ahizpa eta biok han igarotzen genituen egunak eta gauak. Bertan, igelak bezala igeri egiten genuen, pilotara jolasten genuen eta batez ere, utzi genuen beroa pasatzeari.

Uda ailegatu eta... abentura eguna!

Hona hemen 1998ko txirla-bilatzaile bat. Oporretan egunero joaten ginen hondartzara. Inoiz ez dut maite igeri egitea baina, uretan jolastea betidanik gustuko izan dut. Arrain txikiak zeuden Mediterraneoko hondartza horretan eta noski, txirlak ere. 

Aitak ahizpari eta bioi jolasen, istorioen, abestien eta kontakizunen bidez gauzak azaltzen zizkigun, mundu berri batera erakartzen.

Ibilaldi guztiak ahizpa eta bion galderen eta jakinminarengatik luzatzen ziren, eta horregatik, motxila baten barruan janaria eramaten genuen. Hau da, tomate batzuk, laranjak, otartekoak eta noski, ur botilak. Eguerdi horretan pikondo baten itzalpean eseri ginen ama (argazkia ateratzen ari da), aita, ahizpa, eta laurok. Zuhaitzetan zeudela eta,  postre bezala piku batzuk hartu genituen. Digestioa ondo egiteko, bertan siesta bat hartu genuen eta, arroz-sorotik kanpadendara bueltatu ginen. 

Kaixo!

Kaixo irakurtzen ari zareten guztioi!

Marta naiz eta Haur Hezkuntzako lehen mailako ikaslea naiz Donostiako Fakultatean. Blog hau ireki dut nire nahiak, desioak, beldurrak eta, nagusiki, Didaktika ikasgaiarekin zerikusia dituzten gauzak igotzeko asmoarekin. 

Ni pixka bat gehiago ezagutzeko, zirriborro moduko ideia solte pare bat idatziko dizkizuet; gauza anitz ditut gustoko baina bereziki eta gogoki atsegin dudana ikastea da. Ikastea bai liburuen bidez, bai kontakizunen bidez eta, nola ez, nire bizipenen bidez eta besteen esperientzien bidez.

Liburuak irakurtzea maite dut, gehien gustatzen zaidana Kathryn Stockett-en "The Help" izeneko liburua da. Baina oso gustoko ditut Elvira Lindo-ren "Manolito Gafotas" eta Albert Espinosa-ren liburuak besteak beste.

Telebista saioak ikustea ere gustoko dut. Juego de Tronos  telesailzalea naiz eta The Big Bang Theory asko atsegin dut ere. Baina filmei buruz hitz egin behar badut, jatorrizko hizkuntzan ikustea maite dudala aitortu beharra daukat.